ภูมิปัญญาไทย หรือภูมิปัญญาท้องถิ่น คือ องค์ความรู้ของชาวบ้าน หรือทุกสิ่งทุกอย่างที่ชาวบ้านกระทำขึ้นจากสติปัญญา ความรู้ความสามารถของชาวบ้านเอง เพื่อใช้ในการแก้ปัญหาหรือการดำรงชีวิตได้อย่างเหมาะสมกับยุคสมัย โดยมีกระบวนการสั่งสม สืบทอด และกลั่นกรองกันมายาวนาน ภูมิปัญญาไทยจึงเป็นการถ่ายทอดวัฒนธรรมที่มีความหมายผูกพันลึกซึ้งจากอดีตสู่ปัจจุบัน อันแสดงออกถึงการเข้าใจมูลเหตุการณ์สร้างสรรค์อย่างชาญฉลาด แสดงถึงความมีภูมิปัญญาของคนไทยในสมัยหนึ่ง ที่สามารถค้นคิดสิ่งที่เป็นระเบียบแบบแผน มีรูปแบบที่ยอมรับกันภายในสังคม เพื่อเอื้อประโยชน์ต่อการดำรงชีวิตในการใช้ชีวิตร่วมกันในสังคมนั้นๆ ทั้งยังมีคุณค่างดงามในรูปแบบของงานศิลปะ ผลงานจากภูมิปัญญาไทยของคนโบราณจะปรากฏคุณค่าเด่นชัดและน่าหวงแหนเมื่อเราได้ประจักษ์ชัดถึงความสัมพันธ์ที่สอดคล้องระหว่างศิลปวัฒนธรรม ประเพณีกับสภาพความเป็นอยู่ วิถีชีวิตของคนในสังคมแต่ละยุคสมัย

1. เพื่อส่งเสริมสนับสนุนการอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่น

2 เพื่อยกย่อง เชิดชูบุคคลผู้เป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นและเป็นแบบอย่างที่ดีในชุมชน

มีปราชญ์ ภูมิปัญญาท้องถิ่น ครบทั้ง 5 หมู่บ้าน

ภูมิปัญญาท้องถิ่น อย่างน้อย 3 ด้าน

 1.ส่งเสริมสนับสนุนการอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่น

2.ยกย่อง เชิดชูบุคคลผู้เป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นและเป็นแบบอย่างที่ดีในชุมชน

โครงการเชิดชูภูมิปัญญาท้องถิ่น ประจำปีงบประมาณ 2568

จัดกิจกรรมในวันที่ 10 เมษายน 2568

มีผู้เข้าร่วมโครงการในครั้งนี้ จำนวน  5 คน 

โดยมีกิจกรรมมอบเกีบรติบัตรให้แก่ผู้ที่ได้รับคัดเลือกเป็นผู้เชิดชูภูมิปัยญาท้องถิ่น จำนวน 5 คน  ดังนี้

1.นางเที่ยง              จิตมโนวรรณ        ผู้เป็นปราชย์ชาวบ้าน     ด้านเกษตรกรรมเศรษฐกิจพอเพียง

2.นายชนมพร          สมมิตร                 ผู้เป็นปราชย์ชาวบ้าน     ด้านหัตกรรม

3.นายหวน               อิ่นแก้ว                 ผู้เป็นปราชย์ชาวบ้าน    ด้านเกษตรกรรมเศรษฐกิจพอเพียง

4.นายศักดิ์ศรี          ศรีรักษ์                  ผู้เป็นปราชย์ชาวบ้าน    ด้านเกษตรกรรมเศรษฐกิจพอเพียง

5.นายคำปุ๋ย             อยู่อินทร์              ผู้เป็นปราชย์ชาวบ้าน    ด้านเกษตรกรรม เศรษฐกิจพอเพียง

ไม่มี